Czy amputacje kończyn dolnych i kwasice ketonowe są rzeczywistym zagrożeniem podczas stosowania inhibitorów SGLT-2?

Inhibitory SGLT-2 w porównaniu z agonistami GLP-1 powodują 2 razy więcej amputacji kończyn dolnych oraz kwasic ketonowych jak wykazano w dużym badaniu „real-world”.

Ryzyko jest relatywnie małe i stosowanie inhibitorów SGLT-2 powinno być rozważone w kontekście korzyści sercowo-naczyniowych i nerkowych jakie przynosi ta grupa leków.

Dane z badania real-world wnoszą dodatkowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania SGLT-2 i działań niepożądanych w innej populacji pacjentów w porównaniu z pacjentami włączonymi do dotychczasowych badań z tymi lekami.

Do badania włączono dane 17 213 szwedzkich i duńskich pacjentów stosujących SGLT-2 i GLP-1 pomiędzy lipcem 2013 i grudniem 2016 (61% stosowało dapagliflozynę, 38% – empagliflozynę i 1%, kanagliflozynę).

Pacjenci nie mieli poważnych chorób nerek oraz trzustki.

Inhibitory SGLT-2 wykazały znamiennie większy wskaźnik incydentów amputacji kończyn dolnych w porównaniu z agonistami GLP-1 (2.7 vs 1.1 zdarzeń na 1000 osobo-lat; hazard ratio [HR], 2.32).

Stosowanie inhibitorów SGLT-2 było także związane z większym wzrostem kwasic ketonowych (1.3 vs 0.6; HR, 2.14).

Nie wykazano znamiennych różnic dotyczących: złamań kości (15.4 vs 13.9; HR, 1.11), ostrej niewydolności nerek (2.3 vs 3.2; HR, 0.69), poważnych infekcji dróg moczowych (5.4 vs 6.0; HR, 0.89), zakrzepicy żylnej (4.2 vs 4.1; HR, 0.99) czy ostrego zapalenia trzustki (1.3 vs 1.2; HR, 1.16).

Dodaj komentarz