Czy leczenie poszczególnymi inhibitorami SGLT-2 jest tak samo skuteczne?

Ertugliflozyna jest nowym inhibitorem SGLT-2 stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2.

Ponieważ nie ma badań bezpośrednich (head to head) porównujących skuteczność inhibitorów SGLT-2, pierwszorzędowym celem tej analizy było niebezpośrednie porównanie ertugliflozyny do innych inhibitorów SGLT-2, w populacji pacjentów z nieadekwatną kontrolą glikemii, mierzone redukcją HbA1c, u pacjentów uprzednio leczonych dietą/wysiłkiem fizycznym, samą metforminą, metforminą z inhibitorem DPP-4.

W przeglądzie systematycznym literatury wytypowano randomizowane badania kliniczne, z zaraportowanymi punktami końcowymi, trwające 24-26 tygodni. Produktami do których porównywano ertugliflozynę były pozostałe inhibitory SGLT-2: kana-, dapa- i empagliflozyna oraz insulina i agoniści GLP-1.

Oceniano zmianę HbA1c od wartości wyjściowej, masę ciała, ciśnienie skurczowe krwi, odsetek pacjentów osiągających HbA1c < 7% oraz kluczowe elementy profilu bezpieczeństwa.

U pacjentów z niekontrolowaną dietą/ wysiłkiem fizycznym, skuteczność ertugliflozyny 5 mg w monoterapii nie była znamiennie różna od pozostałych inhibitorów SGLT-2 w niższych dawkach mierzona redukcją HbA1c, podczas gdy ertugliflozyna w dawce 15 mg była bardziej skuteczna niż dapagliflozyna 10 mg (MD – 0.36%, CrI – 0.65, – 0.08) i empagliflozyna 25 mg (MD – 0.31%, CrI – 0.58, – 0.04).

Jako leczenie dodane do metforminy, ertugliflozyna, w dawce 5 mg była bardziej skuteczna w redukcji HbA1c niż dapagliflozyna 5 mg (MD – 0.22%, CrI – 0.42, – 0.02) i ertugliflozyna 15 mg była bardziej skuteczna niż dapagliflozyna 10 mg (MD – 0.26%, CrI – 0.46, – 0.06) i empagliflozyna 25 mg (MD – 0.23%, CrI – 0.44, – 0.03).

U pacjentów niekontrolowanych na metforminie z inhibitorem DPP-4 nie znaleziono podczas przeglądu systematycznego literatury odpowiednich badań randomizowanych z insuliną. Jedno badanie z agonistą GLP-1 zostało włączone do analizy z ograniczoną ilością danych. Nie wykazano różnic pomiędzy ertugliflozyną 5 lub 15 mg i pozostałymi inhibitorami SGLT-2 z wyjątkiem dapagliflozyny 10 mg, która była znamiennie mniej skuteczna jako leczenie dodane do metforminy.

Poza tym nie było innych znamiennych różnic dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa z wyjątkiem mniejszej redukcji ciśnienia skurczowego krwi dla kanagliflozyny w dawce 300 mg w porównaniu z ertugliflozyną w dawce 15 mg w populacji pacjentów na diecie/wysiłku fizycznym.

Podsumowując: niebezpośrednie porównanie redukcji HbA1c wskazuje, że ertugliflozyna w dawce 5 mg była bardziej skuteczna niż dapagliflozyna w dawce 5 mg jako leczenie dodane do metforminy, podczas gdy ertugliflozyna 15 mg była bardziej skuteczna niż dapagliflozyna 10 mg i empagliflozyna 25 mg jako leczenie dodane do diety/wysiłku fizycznego i metforminy w monoterapii.

Nie wykazano różnic w redukcji HbA1c dla ertugliflozyny i kanagliflozyny w całej populacji pacjentów.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.