Długoterminowy wpływ metforminy na prewencję rozwoju cukrzycy

Metformina w prewencji rozwoju cukrzycy była oceniana przez przeszło 15 lat w badaniu DPP (Diabetes Prevention Program) oraz w badaniu Diabetes Prevention Program Outcomes Study (DPPOS).

W czasie trwania badania DPP (1996–2001), pacjenci o wysokim ryzyku zachorowania na cukrzycę byli randomizowani do grupy placebo (n = 1,082) lub z metforminą 850 mg 2 razy na dobę (n = 1,073). Pacjenci, którzy w badaniu DPP otrzymywali metforminę, kontynuowali ją w badaniu DDPOS (2002–obecnie). Ocena rozwoju cukrzycy była ustalana na podstawie glikemii na czczo oraz na podstawie glikemii 2 godziny po doustnym teście tolerancji glukozy lub na podstawie HbA1c.

W ciągu 15 lat od randomizacji wykazano, że metformina redukuje ryzyko cukrzycy odpowiednio o 17% lub o 36% w porównaniu z placebo na podstawie glikemii lub HbA1c. Wpływ metforminy na rozwój cukrzycy był większy u kobiet z uprzednio rozpoznaną cukrzycą ciążową (GDM), (HR 0.59, RD −4.57 przypadków/100 osobo-lat) w porównaniu z kobietami bez GDM (HR 0.94, RD −0.38 przypadków/100 osobo-lat[P = 0.03 dla HR, P = 0.01 dla RD]).

Metformina miała ponadto większy efekt w przypadku wyższej wyjściowo glikemii na czczo.

Metformina była też bardziej skuteczna u pacjentów z wyższym wyjściowym HbA1c (RD −1.03 przypadków/100 osobo-lat z wyjściowym HbA1c <6.0% (42 mmol/mol) i −3.88 przypadków/100 osobo-lat z 6.0–6.4% (P = 0.0001).

Metformina redukuje rozwój cukrzycy przez ponad 15 lat, szczególnie u pacjentów z wyższą wyjściową glikemią na czczo, wyższym wyjściowym HbA1c i u kobiet z cukrzycą ciążową w wywiadzie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.