Linagliptyna i saksagliptyna u pacjentów z cukrzycą typu 2 – wpływ na ryzyko niewydolności serca

U pacjentów z cukrzycą typu 2 i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, stosujących linagliptynę, nie występuje wzrost ryzyka niewydolności serca, jeżeli lek ten jest dodany do standardowej terapii przeciwcukrzycowej, co wynika z dodatkowej analizy danych badania CARMELINA.

Do badania CARMELINA włączono niemalże 7 000 pacjentów z cukrzycą typu 2 i ryzykiem/chorobą sercowo-naczyniową i/lub chorobą nerek, u których zastosowano linagliptynę 5 mg lub placebo dodaną do standardowej terapii.

Inny z inhibitorów DPP-4, saksagliptyna, w badaniu SAVOR-TIMI 53, ogłoszonym w 2013 roku powodował wzrost ryzyka hospitalizacji z powodu niewydolności serca w porównaniu z placebo jako terapia dodana do standardowej u pacjentów z cukrzycą typu 2. 

Dane te wzbudziły obawy czy DPP-4 nie zwiększają ryzyka niewydolności serca u pacjentów z cukrzycą typu 2.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *