W jaki sposób incydenty hipoglikemii są powiązane ze śmiertelnością sercowo-naczyniową u pacjentów z cukrzycą typu 2?

Hipoglikemie są powiązane ze wzrostem śmiertelności sercowo-naczyniowej u pacjentów z cukrzycą typu 2, po incydencie. Badanie miało na celu ocenę wpływu hipoglikemii na markery ryzyka zakrzepicy i stanu zapalnego w cukrzycy typu 2 u pacjentów bez choroby sercowo-naczyniowej. Do badania włączono 12 pacjentów i 11 zdrowych ochotników wiekowo i pod względem BMI kompatybilnych z chorymi na cukrzycę, u których mierzono klamrę hiperinsulinemii-euglikemii (glukoza 6 mmol/L, 2 razy po 60-minut) i hipoglikemii (glukoza 2.5 mmol/L, 2 razy po 60-minut) w dniu 0 badania.

Cechy zakrzepu, reaktywność płytek, markery stanu zapalnego były mierzone na początku badania, na końcu i po każdej klamrze, w dniu 1, w dniu 7 używając zwalidowanej analizy i mikroskopu elektronowego. Euglikemiczna hiperinsulinemia redukowała reaktywność płytek, zmniejszała gęstość fibryny w zakrzepie, poprawiała fibrynolityczną wydolność w obu grupach. Reaktywność płytek i ich agregacja wzrastała podczas ostrej hipoglikemii w obu grupach, powracając do normy po jej ustaniu.

W cukrzycy typu 2 czas lizy zakrzepu i maksymalne wchłanianie zakrzepu wzrastały do 7 dni (P = 0.002 i 0.001 vs. euglikemia, odpowiednio). Zakrzepy w grupie kontrolnej wykazywały ograniczone zmiany. Gęstość sieci fibryny wzrosła Δ 1.15 ± 0.28 włókien/μm2 w dniu 7 po klamrze hipoglikemicznej (P < 0.01 dla ramienia glikemicznego), podczas gdy fibrynogen i czynnik C3 wzrosły po hipoglikemii do 7 dnia tylko w grupie pacjentów z cukrzycą. Poprzedzająca hipoglikemia wpływa ostro i przetrwale na czynniki i działania protrombotyczne trwające 7 dni u pacjentów z cukrzycą typu 2. Te wyniki mogą wskazywać w jaki sposób incydenty hipoglikemii wpływają na wzrost ryzyka śmiertelności sercowo-naczyniowej w krótko- i średniodługotrwałym terminie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *