Zalecenia ADA 2019-aktualizacja. Zgorzel Fourniera oraz infekcje moczowo-płciowe wywołane stosowaniem inhibitorów SGLT-2.

W sierpniu 2018 roku FDA dodało ostrzeżenie dotyczące zgorzeli Fourniera do charakterystyk inhibitorów SGLT-2, ponieważ w ciągu ostatnich 6 lat stosowania SGLT-2 pojawiło się 55 takich przypadków w porównaniu z 19 przypadkami w ciągu ostatnich 35 lat stosowania innych leków antyhiperglikemicznych.

Zgorzel Fourniera jest rzadkim martwiczym zakażeniem powięzi zewnętrznych narządów płciowych, krocza i okolicy odbytu. Zgłoszenia zdarzeń niepożądanych są dobrowolne i nieweryfikowane, więc badacze oceniający dane ograniczyli liczbę zdarzeń zgorzeli Fourniera do ciężkich przypadków z udokumentowanym chirurgicznym opracowaniem tkanek. Opisano także 41 przypadków zgorzeli Fourniera u pacjentów stosujących SGLT-2, którzy nie wymagali leczenia chirurgicznego.

Jeżeli zgorzel Fourniera byłaby związana z cukrzycą, a nie ze stosowaniem inhibtorów SGLT-2 spodziewanoby się dużo więcej przypadków u pacjentów stosujących także inne leki antyhiperglikemiczne.

Inhibitory SGLT-2 hamują zwrotną reabsorpcję glukozy w nerkach prowadząc do jej wydalania z moczem, co prowadzi do wzrostu infekcji.

Podczas ostatniego kongresu ADA więcej uwagi poświęcono zdarzeniom niepożądanym obserwowanym w badaniu DECLARE-TIMI 58, pierwszym badaniu zakończonym po ogłoszeniu ostrzeżenia FDA o zgorzeli Fourniera.

Badacze dokonali głębszej analizy zdarzeń niepożądanych związanych z zakażeniem powięzi.

Wykazali 6 przypadków zgorzeli pośród wszystkich uczestników badania, 5 pojawiło się w grupie placebo. Te dane wskazują, że nie dochodzi do wzrostu ryzyka zgorzeli Fourniera podczas stosowania SGLT-2, ale jest to powikłanie związane z cukrzycą.

Co prawda w badaniu DECLARE-TIMI 58 stosowano dapagliflozynę i w związku z tym nie odnosi się to do całej klasy SGLT-2.

Inhibitory SGLT-2 pwodują także wzrost ryzyka zachorownaia na infekcje układu moczowego oraz grzybiczych infekcji narządów płciowych, które zwiększają ryzyko zgorzeli Fourniera.

Pośród pacjentów ze zgorzelą Fourniera 2 pacjentów miało infekcję dróg moczowych i jeden miał nawracające infekcje grzybicze narządów płciowych.

W badaniu DECLARE-TIMI 58 wskaźnik infekcji grzybiczych narządów płciowych prowadzących do zaprzestania leczenia był wyższy w ramieniu z SGLT-2, ale wskaźnik infekcji układu moczowego nie różnił się pomiędzy ramionami z dapagliflozyną i placebo.

Podobne obserwacje zostały wykazane w badaniach CREDENCE oraz EMPA-REG OUTCOME.

DECLARE-TIMI 58 – infekcje narządów płciowych i układu moczowego


Dapagliflozyna (n = 8574) Placebo (n = 8569)

Infekcje narządów płciowych prowadzące do zakończenia leczenia

74 (0.9%)

7 (0.1%)

Infekcje narządów płciowych zgłoszone jako poważne działania niepożądane

2 (0.1%)

2 (0.1%)

Infekcje układu moczowego prowadzące do zakończenia leczenia

60 (0.7%)

34 (0.4%)

Infekcje układu moczowego zgłoszone jako poważne działania niepożądane

79 (0.9%)

109 (1.3%)

Zgorzel Fourniera

1 (< 0.1%)

5 (< 0.1%)

W analizie Kanadyjskiej badacze przejrzeli dane pacjentów, kobiet i mężczyzn, powyżej 66 roku życia stosujących inhibitory SGLT-2 od stycznia do grudnia 2016 roku.

Wykazano 2.5 krotny wzrost ryzyka grzybiczych zakażeń narządów płciowych w ciągu 30 dni u 21 500 pacjentów stosujących SGLT-2 vs komparator, inhibitor DPP-4, stosowany u 22 500 pacjentów (adjusted hazard ratio [HR], 2.47; P < .001). Ryzyko infekcji układu moczowego nie było wyższe (adjusted HR, 0.89; P = .05).

W małym brytyjskim badaniu wykazano u 250 pacjentów, że odpowiednie porady dotyczące higieny mogą zmniejszyć ryzyko zachorowania na infekcje grzybicze narządów płciowych u pacjentów stosujących inhibitory SGLT-2.

Połowie pacjentów zalecono obmywać okolice płciowe wodą po każdym wypróżnianiu oraz przed pójściem do łóżka. W ciągu pierwszych 6 miesięcy, 6 pacjentów (4.8%), którzy otrzymali porady higieniczne, miało zakażenie grzybicze, w porównaniu z 51 pacjentami (40.8%), którzy takich porad nie otrzymali (P = .015). Infekcje były ciężkie u 36 z 51 pacjentów i prowadziły do dyskontynuacji leczenia. Pozostałych 15 pacjentów kontynuowało terapię inhibitorem SGLT-2 z dodatkowym leczeniem przeciwgrzybiczym.

Ponieważ zgorzel Fourniera może prowadzić do zgonu, rekomenduje się, aby lekarz zlecający SGLT-2 pouczył pacjenta o oznakach i objawach tego powikłania. Ból, który wydaje się być nieadekwatny do objawów w badaniu fizykalnym pacjenta jest silnym klinicznym wskazaniem w kierunku rozpoznania zgorzeli Fourniera i może być najważniejszą diagnostyczną wskazówką.

Dodaj komentarz