Grzybiec purpurowozarodnikowy – wprowadzenie do gatunku
Grzybiec purpurowozarodnikowy (Porphyrellus porphyrosporus) to interesujący gatunek grzybów z rodziny borowikowatych (Boletaceae). Po raz pierwszy został opisany w 1835 roku przez Eliasza Friesa i Christophera Theodora Höka, którzy nadali mu nazwę Boletus porphyrosporus. Obecnie uznawana nazwa tego gatunku została nadana przez Edouarda-Jeana Gilberta w 1931 roku. Grzybiec purpurowozarodnikowy jest rzadko spotykanym gatunkiem, który występuje głównie w Europie, Ameryce Północnej oraz Japonii. W Polsce jest uznawany za potencjalnie zagrożony, co czyni go cennym obiektem badań mykologicznych.
Systematyka i nazewnictwo
Grzybiec purpurowozarodnikowy należy do klasyfikacji, która wskazuje na jego przynależność do królestwa Fungi. Zgodnie z systematyką według Index Fungorum, klasyfikacja tego grzyba obejmuje następujące poziomy: Porphyrellus, Boletaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina oraz Basidiomycota. Oprócz oryginalnej nazwy nadanej przez Friesa i Höka, grzybiec miał także wiele synonimów naukowych, takich jak Gyroporus porphyrosporus czy Suillus porphyrosporus. Nazwę polską wprowadziła Alina Skirgiełło w 1960 roku, a Władysław Wojewoda nadał mu nazwę goryczak purpurowozarodnikowy w 1998 roku.
Morfologia grzybca purpurowozarodnikowego
Kapelusz
Kapelusz grzybca purpurowozarodnikowego ma średnicę wynoszącą od 8 do 14 cm. Młode owocniki przybierają kształt półkulisty, a z czasem stają się wypukłe lub prawie płaskie. Kolor kapelusza zmienia się od jasnoszarego do ciemnego brązowo-szarobrązowego, a jego powierzchnia jest matowa i delikatnie omszona. Skórka kapelusza jest trudna do ściągnięcia, a z wiekiem może pękać.
Rurki i pory
Rurki są jasne i szarożółte w młodym stadium, jednak szybko ciemnieją do szarobrązowego po uszkodzeniu. Wokół trzonu rurki są krótsze, a pory są zazwyczaj drobne lub względnie duże, czasami dochodzą do górnej strony kapelusza.
Trzon
Trzon grzybca ma wysokość od 4 do 16 cm oraz grubość 1-4 cm. Początkowo przyjmuje kształt beczułkowaty, a później walcowaty. Jest umbrowobrązowy do smolistobrązowego i delikatnie zamszowaty w dotyku. Trzon jest stosunkowo wysmukły i cienki.
Miąższ
Miąższ grzybca jest biały lub brudnoszarobiaławy i po przekrojeniu ma tendencję do nabierania zielonkawobłękitnego koloru nad rurkami oraz powolnego czerwienienia się, zwłaszcza pod skórką kapelusza. Charakteryzuje się brakiem wyraźnego zapachu oraz łagodnym smakiem.
Wysyp zarodników
Zarodniki grzybca mają ciemnoczerwonawobrązowy kolor oraz podłużnie eliptyczno-wrzecionowaty kształt o wymiarach od 14 do 20 µm długości i od 6 do 8 µm szerokości. Te cechy
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).