Wstęp
Jurij Pietrowicz Artiuchin, radziecki kosmonauta i pułkownik lotnictwa, urodził się 22 czerwca 1930 roku w Pierszutinie, w obwodzie moskiewskim. Jego życie i kariera to fascynujący przykład poświęcenia oraz pasji do nauki i technologii. Artiuchin był jednym z pierwszych kosmonautów ZSRR, którzy wzięli udział w programach kosmicznych, a jego osiągnięcia przyczyniły się do rozwoju radzieckiego przemysłu kosmicznego. Zmarł 4 sierpnia 1998 roku w Gwiezdnym Miasteczku, pozostawiając po sobie niezatarte ślady w historii podboju kosmosu.
Wykształcenie i służba wojskowa
Artiuchin rozpoczął swoją edukację w 1948 roku, kiedy ukończył 10-klasową szkołę kolejową w Klinie. Już w 1950 roku zdobył tytuł technika w wojskowej szkole służb specjalnych o profilu techniczno-lotniczym. Jako technik pracował w różnych jednostkach wojskowych 45 Armii Powietrznej Zabajkalskiego Okręgu Wojskowego do lat 1951-1952.
W 1958 roku ukończył Wojskową Akademię Inżynieryjno-Lotniczą im. N. Żukowskiego, co otworzyło mu drzwi do dalszej kariery w wojsku. Po ukończeniu akademii pełnił różne funkcje na uczelni, aż do momentu przyjęcia do oddziału kosmonautów. W 1980 roku obronił pracę doktorską na temat wywiadu kosmicznego, uzyskując stopień kandydata nauk technicznych. Jego kariera wojskowa zakończyła się w marcu 1988 roku, kiedy to z uwagi na wiek przeszedł do rezerwy.
Kariera kosmonauty i służba w Centrum Wyszkolenia Kosmonautów
10 stycznia 1963 roku Artiuchin został przyjęty do oddziału kosmonautów radzieckich, znanej jako grupa WWS 2, składającej się z pilota wojskowych. W latach 1963-1965 przeszedł ogólne przeszkolenie dla kosmonautów, zaznajamiając się z konstrukcją statków kosmicznych typu Wostok i Woschod.
W 1965 roku Artiuchin rozpoczął przygotowania do lotu statku kosmicznego Woschod 3, a pod koniec roku trenował jako członek trzeciej (rezerwowej) załogi z Władimirem Szatałowem. W jesieni 1966 roku brał udział w szkoleniu ramach programu „Zwiezda”, które dotyczyło statku kosmicznego Sojuz przeznaczonego do celów wojskowych.
W latach 1967-1970 Artiuchin trenował do lotu wokółksiężycowego na statkach „7K-Ł1” oraz „7K-OK”, jednak program ten ostatecznie nie został zrealizowany. W kolejnych latach pełnił rolę operatora łączności na różnych misjach, takich jak Sojuz 6, Sojuz 7 oraz Sojuz 8.
Początek lat 70-tych to czas intensywnych przygotowań do lotów w ramach programu „Kontakt”, jednak również te plany zostały odłożone na później. Współpraca z programem Ałmaz miała być kluczowym momentem w jego karierze. W końcu kwietnia 1973 roku Artiuchin został wyznaczony do lotu na pokładzie stacji kosmicznej Ałmaz, jednak stacja uległa dehermetyzacji krótko po starcie.
Loty załogowe
Najważniejszym osiągnięciem Artiuchina była misja na pokładzie statku Sojuz 14, która miała miejsce od 3 do 19
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).