Wstęp
Max Stirner, właściwie Johann Kaspar Schmidt, to postać, która na stałe wpisała się w historię filozofii jako jeden z najważniejszych teoretyków indywidualizmu. Urodził się 25 października 1806 roku w Bayreuth i zmarł 25 czerwca 1856 roku w Berlinie. Jego myśli, skupione przede wszystkim na egoizmie i indywidualizmie, miały wpływ na rozwój anarchoindywidualizmu oraz anarchoegoizmu, mimo że sam Stirner nigdy nie nazwał się anarchistą. Jego najważniejsze dzieło, „Jedyny i jego własność”, ukazało się w 1844 roku i do dziś stanowi przedmiot intensywnych badań oraz dyskusji. W niniejszym artykule przyjrzymy się życiu i twórczości Stirnera, a także jego wpływowi na współczesną myśl filozoficzną.
Życie osobiste i edukacja
Max Stirner urodził się jako jedyne dziecko w luterańskiej rodzinie, jednak jego dzieciństwo było naznaczone stratą. Jego ojciec zmarł, gdy Max miał zaledwie sześć miesięcy. Chłopiec wychowywany był przez matkę, a następnie przez ciotkę, gdyż matka ponownie wyszła za mąż i opuściła Bayreuth. Po przeprowadzce do Chełmna mieszkał tam do dwunastego roku życia. Edukację rozpoczął w lokalnej szkole, a następnie kontynuował ją na uniwersytetach w Berlinie, Erlangen i Królewcu. Choć nie zdobył formalnego tytułu akademickiego, ukończył studia z wyróżnieniem naukowym.
W Berlinie Stirner uczestniczył w wykładach Hegla, co miało znaczący wpływ na jego dalszy rozwój intelektualny. Interesował się filozofią religii oraz historią myśli filozoficznej. Po ukończeniu studiów poświęcił swój czas sprawom rodzinnym związanym z chorobą psychiczną matki. W 1832 roku wrócił z nią do Berlina w nadziei na lepsze warunki życia.
Początki kariery zawodowej
Po powrocie do Berlina Max Stirner starał się znaleźć pracę jako nauczyciel. Ostatecznie udało mu się zatrudnić w prywatnej szkole jako nauczyciel łaciny. W tym czasie poślubił Agnes Butz, która niestety zmarła podczas porodu w 1838 roku. Strata ta miała na niego ogromny wpływ i wpisała się w jego dalsze życie pełne tragedii osobistych.
W latach 1839-1844 Stirner mieszkał w Berlinie, gdzie nauczał historii oraz literatury w szkole dla dziewcząt. W tym okresie zaczął również uczestniczyć w spotkaniach intelektualnych odbywających się w berlińskich kawiarniach. To właśnie tam poznał wielu myślicieli młodoheglistowskich oraz innych przedstawicieli ówczesnej bohemy intelektualnej.
Twórczość literacka
Okres berliński to czas intensywnej pracy twórczej Stirnera. Publikował teksty dziennikarskie w lokalnych gazetach oraz recenzje książek. Jego prace zaczęły przyciągać uwagę krytyków i intelektualistów, jednak sam Stirner zmagał się z problemami finansowymi i osobistymi. Mimo to zapowiadał swoją najważniejszą książkę – „Jedyny i jego własność”. Książka ta ukazała się w 1844 roku w Lipsku i była wydana w nakładzie tysiąca egzemplarzy.
„Jedyny i jego własność” od razu wzbudziła kontrowersje i przyciągnęła uwagę znanych postaci takich jak Bettina von Arnim oraz Kuno Fischer. Dzieło to wywołało polemikę ze strony lewicowych heglistów, między innymi Bruno Bauera i Lud
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).